Na een slechte nacht al om kwart voor 8 op pad. Voelde me knap beroerd maar 2 paracetamolletjes en een zware ibuprofen deden hun werk. Het eerste stuk 400m. steil omhoog op paden met veel stenen. Ik was drijfnat van het koortsige zweet. Na verloop van tijd voelde ik me beter en ging steeds beter lopen. Bijna de hele dag alleen gelopen. Vandaag de grens met Galicie overgestoken en het eerste dorpje dat ik binnenliep was O'Cebreiro. Dit dorpje is gerestaureerd en je kan er nog de originele Pallozas vinden. Daarna lekker doorgelopen en om 3 uur Triacastela binnengelopen. Eerst een pilsje op het terras genuttigd en daarna de alberque geregeld voor de nacht. Daar kwam ik een Nederlander tegen die in 1960 vanuit Sliedrecht naar Tasmanië is geëmigreerd. Een goed gesprek met de man gehad. Hij is 74 en draagt een rugzak van 18 kilo....respect. Het einde van mijn camino gast nu toch wel in zicht komen: nog maar 133 km te gaan. Jammer......
he moppie nog ff vol houden hoor thuis heb ik een vers gemaakte kippen soep voor je klaar staan dikke xxx rob jos en sam
BeantwoordenVerwijderen