Dag 38

Een hectische dag afgelopen vrijdag. Dit was niet de afscheid van mijn camino zoals ik die voor ogen had. Nu eerst concentreren op de gezondheidstoestand van mam. 
Tijdens de camino heb ik veel lieve mensen leren kennen en fijne vriendschappen opgebouwd die ik zal koesteren. Ik ben ook mezelf meerdere malen tegengekomen. Dat was niet altijd even leuk maar wel heel erg leerzaam. Ik hoop er mijn voordeel mee te kunnen doen. De camino is niet het behalen van de eindstreep in Santiago de Compostella maar de reis onderweg ernaartoe. Het halen van de eindstreep zie ik als toetje op de pudding. Deze reis is een ervaring voor het leven.
Wil je meer informatie over deze tocht kijk dan op: www.santiago.nl

Dag 37

Vandaag een rustdag. Eerst mn spullen ingepakt en een hotel voor vannacht gevonden. Lekker uitgebreid ontbeten en naar het politiebureau om aangifte te doen van de vermissing van het paspoort van Richard onze Canadese camino vriend. Naar het treinstation geweest om tickets te kopen voor de terugreis van zaterdag. Dat ging niet zo gemakkelijk als ik gedacht had; alleen tot Hendaye ( zuid-frankrijk) was mogelijk. Daar zou ik moeten overnachten en de volgende morgen via Parijs naar Amsterdam. Tijdens de lunch kreeg ik een telefoontje van mijn broer dat het heel erg slecht met mijn moeder ging en dat ik naar Nederland terug moest komen. Dus naar een reisbureau voor een ticket maar je raad het al; gesloten vanwege de siësta. Toen de alarmcentrale van mn reisverzekering gebeld met het verzoek mij naar Nederland te vliegen. Na een klein uurtje werd ik teruggebeld dat het geregeld was en ik gelijk met de taxi naar de luchthaven moest. Jammer genoeg heb ik geen persoonlijk afscheid kunnen nemen van al mijn camino vrienden. Met air-berlin via Palma de Mallorca naar Düsseldorf gevlogen en vanaf daar per taxi naar Groningen waar ik om 2 uur s'nachts aankwam. Daar bleek de toestand van mn moeder gelukkig redelijk stabiel te zijn zodat ik mn mandje in kon.

Dag 36

Vanmorgen tegen 9 uur de rest van de familie/groep welkom geheten in Santiago en ze onze alberque gewezen. Daarna samen koffie gedronken en zijn we naar de kathedraal gelopen. Daar veel andere pelgrims tegengekomen die net waren gearriveerd. Tegen kwart voor 11 een plekje gezocht in de kathedraal voor de dienst die om 12 uur zou beginnen. Het was een drukte van belang. De looppaden tussen de banken zaten vol met zittende en half liggende pelgrims. Een non met een hele mooie stem oefende enkele gezangen met de aanwezigen. In de zijbeuken hingen grote plasmaschermen zodat iedereen de dienst goed kon volgen. De dienst was in het Spaans dus ik begreep er geen snars van. Op het eind van de dienst werd het wierrookvak gevuld en door de kerk geslingerd door 6 potige monniken. Waaaanzinnig was dat; het toefje op de cake! Na de dienst ergens heerlijk gegeten en daarna de kathedraal weer in om St. Jacques te omhelzen en zijn graftombe te zien. De cirkel is nu rond.
In de stad is een demonstratie voor afhankelijkheid van Galicie. Veel volksmuziek en klederdrachten. Heel erg mooi om bij te zijn. Op fit moment geniet ik van een heerlijk koel biertje in een binnentuin van een hotel. Heerlijk.:-)

Dag 35

Gisteren in Santiago de Compostella aangekomen. Samen gelopen met Klaas, de van origine Nederlandse Nieuw-Zeelander. Om kwart over 7 vertrokken vanmorgen en tegen half 4 aangekomen in een alberque in SdC. Dit was in eerste instantie niet de bedoeling maar de alberque die we net buiten de stad op het oog hadden leek wel op een kazerne. Plaats voor wel 500 peregrinos. Dus dat leek ons niks dus besloten om in de stad te gaan zoeken. Na een douche de stad ingelopen op zoek naar de kathedraal. Wat een lelijk ding zeg tenminste aan de buitenkant. De binnenkant is ok en net als alle andere kerken in Spanje rijkelijk oftewel overdadig versierd. En paar foto's genomen en naar het plein ervoor. Daar een aantal bekenden van onderweg tegen het lijf gelopen. Fijn om ze weer te zien. In een tuin van een hotel een biertje gedronken. Het is gezellig in de stad omdat er morgen een muziekfestival begint. s'Avonds ergens gegeten en voor het eerst géén pelgrimsmenu; dat komt me zo langzamerhand mijn neus uit. Vandaag ook slecht bericht over mijn moeder gehad; ze is met spoed opgenomen in het ziekenhuis met maar 1 werkende long. Het is nog niet levensbedreigend maar zal voor de zekerheid mijn programma aan gaan passen. Morgen is het Hemelvaart en zal ik bij de mis van 12 uur zijn waar de pelgrimszegen wordt gedaan en ook het grote wierookvat zal volgens ingewijden door de kerk worden geslingerd. Dat zal een mooi einde zijn van mijn camino. 40 km gelopen en de temperatuur liep op tot 30 graden.

Dag 34

Gisteren heerlijk gegeten in de alberque. Als vooraf een huisgemaakte linzensoep. Daarna een varkenspoot met eindelijk heerlijke frietjes en als toetje en rijstepap met kaneel. Heb vannacht geslapen tussen lakens dus mn slaapzak had een vrije nacht. O kwart voor 8 na het ontbijt al op pad. Zo rustig was het nog, alleen de vogels gehoord. Ben een stuk verkeerd gelopen en liep op de vluchtstrook van een doorgaande weg. Niet leuk! Kon er pas na een half uur vanaf en vond de goede weg weer bij Melide. Daar komen de camino frances, waar ik loop, en de camino del norte samen. Gelijk werd het een stuk drukker. In Melinde ff koffie gedronken. Vandaag door minder hoog landschap gelopen; ongeveer tegen de 400 meter hoogte. Een glooiend landschap dus waar intensieve veeteelt wordt bedreven. In Ribadiso bijna 2 uur uitgetrokken voor de lunch. Genoten van een koud biertje en een smakelijker boccadillo met ham, kaas en tomaat. En niet te vergeten het prachtige uitzicht in de zon. Daarna nog een uur gelopen naar Arzúa. De alberque van vandaag heet Ultreia. Modern en ruim opgezet. Vanavond hier ook eten. Hoop dat de hospitaleros een creatieve kok in dienst heeft want het eten begint me vrij eentonig te worden. Vandaag 25 km gedaan op mijn gemak.

Dag 33

Waanzinnig lekker geslapen ondanks mijn keel. Dus voor de anderen in dezelfde slaapruimte een beetje vervelend omdat ik nogal gesnurkt heb. Ook een beetje uitgeslapen want ik kon pas om 8 uur ontbijten. Daarna wederom in in de wolken gelopen. Was dus erg vochtig maar het heeft ook iets mystieks ondanks dat het pad evenwijdig liep aan een verkeersweg. Ben veel "Hórros" tegengekomen. Dat zijn kleine stenen bouwwerken op poten met kleine gaten waarin het graan bewaard wordt zodat de muizen er niet bij kunnen. Vaak zijn ze versierd met 2 pinakels op het dakje.Tegen het middaguur trok de bewolking weg en kon de koperen ploert zijn gang gaan. Erg warm was het vandaag niet; niet warmer dan 23 graden. Na een heerlijke lunch in Palas de Rei, waar we gelijk de overnachtingen geregeld hebben voor don- en vrijdag as in Santiago de Compost, alleen maar door bos gelopen. Ook eucalyptusbomen gezien. Erg rechte hoge bomen waarvan de bast afschilverd. Een alberque gevonden op bijna 2 km vanaf de route. We zitten er met in totaal maar 8 personen. Dus wederom een uitstekende keuze. Mijn wasje, mn dagboek en blog gedaan en nu lekker even niksen tot aan het avondmaal.

Dag 32

De hospitaleros had zich vanmorgen verslapen en het ontbijt verliep chaotisch maar was uiteindelijk wel ok. Een Canadees meisje was jarig dus er werd uitbundig voor haar gezongen. Tegen 8-en op pad gegaan door de laaghangende bewolking. Wel vochtig en fris was het. Een mooie tocht naar het stuwmeer van Portomarin. In het stadje een pizza genuttigd en verder gelopen naar Gonzar z'on 8 km verderop. Ondertussen was de zon gaan schijnen en liep de temperatuur op naar zo'n 26 graden. De weg ernaartoe liep eerst langs een drukke weg en daarna gelukkig door een naaldbomenbos. De alberque van vandaag heet "Casa Garcia". Je ziet elke dag hetzelfde ritueel bij velen;het verzorgen van de benen en voeten. Velen hebben last van blaren en zere plekken op hun voeten en benen. Zelfs verliezen sommigen een of meerdere teennagels. Ikzelf ben daarvan nog steeds gespaard gebleven. Het gaat mij nog steeds gemakkelijk af. Het eten in deze alberque schijnt erg goed te zijn dus straks maar eens uitproberen. En dat bleek een goede keuze te zijn. Heerlijk gegeten en om 9 uur lag ik al in bed.

Dag 31

Vanmorgen afscheid genomen van Vibeke's vriendin Inger. Zij gaat terug naar Oslo. Haar plaats wordt ingenomen hoor een andere vriendin Helene. Zij komt morgen aan in Sarria en gaat ons aan het einde van de dag ontmoeten. Het was vandaag wederom een prachtige tocht over paden die omgeven waren door wallen begroeid oa door allerlei muurvarens en bijna omgewaaide eeuwenoude bomen. De paden waren vaak nat vanwege de waterstroompjes die er doorheen liepen. Na natuurlijk weer een kleine pauze bij een bar door de bewolking gelopen naar Sarria waar de zon ineens doorbrak. Gelijk mezelf uitgepeld want het werd een stuk warmer. In Sarria geluncht en weer verder. Bij een oud klooster een stempel voor mijn credential gehaald. Halverwege de middag bij "Casa de Carmen" de alberque voor deze nacht ingecheckt. En het blijkt een uitstekende keuze te zijn. Bijna hagelnieuw met alle faciliteiten die je nodig hebt. Er is een grote weide bij met ligbanken met uitzicht over het dal. Daar heerlijk zitten schrijven en naar muziek zitten luisteren. Ik ga er ook eten. Mijn dag kan niet meer stuk.

Dag 30

Na een slechte nacht al om kwart voor 8 op pad. Voelde me knap beroerd maar 2 paracetamolletjes en een zware ibuprofen deden hun werk. Het eerste stuk 400m. steil omhoog op paden met veel stenen. Ik was drijfnat van het koortsige zweet. Na verloop van tijd voelde ik me beter en ging steeds beter lopen. Bijna de hele dag alleen gelopen. Vandaag de grens met Galicie overgestoken en het eerste dorpje dat ik binnenliep was O'Cebreiro. Dit dorpje is gerestaureerd en je kan er nog de originele Pallozas vinden. Daarna lekker doorgelopen en om 3 uur Triacastela binnengelopen. Eerst een pilsje op het terras genuttigd en daarna de alberque geregeld voor de nacht. Daar kwam ik een Nederlander tegen die in 1960 vanuit Sliedrecht naar Tasmanië is geëmigreerd. Een goed gesprek met de man gehad. Hij is 74 en draagt een rugzak van 18 kilo....respect. Het einde van mijn camino gast nu toch wel in zicht komen: nog maar 133 km te gaan. Jammer......

Dag 29

Na een lekker ontbijt tegen 8 uur de hort op. Eerst in een bar een koffie gedronken en een toiletbezoek want het sanitair in de alberque was een drama. Geen sloten op de deuren, geen wc papier en.helemaal niet schoon. Wel heerlijk geslapen trouwens. Ik heb een alternatieve route genomen ipv de route over een grote weg. Mijn route was erg stijl; nog niet eerder gehad. Maar o zo mooi. Heel rustig zelfs; ben nog geen 10 anderen tegengekomen. De zon scheen dus me lekker ingesmeerd, een T-shirt over mijn nek en de verfrommelde strohoed op. Na het alternatieve deel in een bar wat gegeten en gedronken. De bar was van een Rotterdamse jonge vrouw. Daarna met Richard gelopen naar "La Faba". De alberque word gerund door de Duitse afdeling van de Jacobus vereniging. Erg schoon en bovenop een berg. De weg erheen was voor mij een drama....vreselijk. Ik was niet vooruit te branden...helemaal geen kracht meer. Dit was me nog niet eerder overkomen. Bij aankomst en na 28 km de gebruikelijke klusjes gedaan en ff uitgerust. Ben bijna door mn reserves heen denk ik of het was de temperatuur van tegen de 30 graden. Vanavond niet zo goed gegeten.....kreeg er niet veel in. Zo 2 asprientjes erin en hopen op een goede nachtrust. En hopen dat morgen de nog zwaardere etappe mij goed af zal gaan.

Dag 28

Na een heerlijk uitgebreid ontbijt in het hotel vanmorgen pas na negenen vertrokken naar Villafranca del Bierzo ongeveer 26 km verderop. Eerst een stuk door de stad gelopen en het weer was best drukkend. Tegen het middaguur brak de zon door en werd het al snel 27 graden. Eindelijk eens warm zonnig weer. In Cacabelos even uitgerust in de binnenplaats van een leuk hotel-restaurant. Als je daar de zin: "Tiene in poquito de vino para in peregrino muerte de sed, por vavor" uitspreekt krijg je een klein glaasje wijn met een stukje empanada. Was erg lekker. Daarna weer op pad in de heerlijke zon. Tegen 5 uur aangekomen in alberque " Ave Fenix". We gaan gezamenlijk met andere pelgrims daar de maaltijd gebruiken. Samen met Richard op een soort bovenkamertjes een bed gevonden. De slaapzalen zijn heel erg kleurrijk met mooie accenten.
Een goede keuze denk ik.

Dag 27

Geen regen vandaag en een heerlijke temperatuur. Er was geen ontbijt in de alberque dus maar 2 muesli repen gegeten. Een prachtige afdaling gemaakt naar Molinaseca. Deze ging door een mooi dal over gerodeerde paden. Erg zwaar voor de enkels en knieen maar echt een belevenis. Niemand onderweg tegengekomen. Waanzinnig mooi! Dus uiteindelijk ontbeten in Molaniseca met de anderen die een voor een kwamen binnendruppelen. Het vervolg van de dag ( het pad bedoel ik dan) was minder mooi maar dat kon de pret niet drukken.  Om een uur kwamen we Ponferrada binnen en zochten we een hotel op. Een paar wilden in de alberque municipal slapen maar ik gaf de voorkeur aan een hotelletje. Samen met Richard en 3 andere meiden de was laten doen dus alles is weer lekker fris. Smiddags naar een tempeliers kasteel uit de 11e eeuw gegaan om te bezichtigen. Zag er erg indrukwekkend uit. Daar kwam ook mijn loopmaatje van de eerste week tegen; de Ier Robbert. Morgen zal ik hem ongetwijfeld tegenkomen. Vanavond bij de Italiaan gegeten; een lekker calzone. Daarna aan een lekker Italiaans ijsje op het terras gelikt en nog een afzakkertje in het hotel genomen. Nu lekker slapen en morgen zo'n; 26 km lopen. Dat mag ook wel want de afgelopen dagen heb ik niet echte afstanden gemaakt. Vandaag maar 13km maar wel veel plezier gehad en mooie dingen gezien.

Dag 26

Vanmorgen om half acht voor het eerst in vele jaren naar de "Laudes" in de kerk geweest. De Benedictijnse monniken  zongen alsof hun levens ervan af hingen. En dat voor wel 3 pelgrims. Daarna afscheid genomen van de 2 engelse vrijwilligers van de alberque.
He was zwaar bewolkt en al heel snel liepen we in de wolken richting Cruz Ferro. Heb alleen gelopen naar CF. Wilde mijn ding daar alleen doen. Het is de bedoeling dat de pelgrim een steen neerlegt aan de voet van het kruis; een steen met een bepaalde betekenis. Ik heb er een envelop met mijn "rugzakje" onder de stenen gelegd. Ik was op dat moment alleen en had het nummer "Show me the Place" van Leonard Cohen aangezet op mijn telefoon. Erg emotioneel was dat. Na een klein half uur brak de zon door en kwamen mijn andere "amis de camino" bij het kruis aan en deden daar hun ding. Gelukkig waren we elkaar tot steun. Een hele fijne ervaring.Daarna ging het pad naar beneden en hebben we onderweg ergens koffie gedronken. Ook later weer de poncho aan moeten trekken vanwege de overvloedige regenval. De temperatuur vandaag was wel ok. In het plaatsje El Acebo heerlijk geluncht en uitgerust voor de openhaard. Daarna nog een klein uurtje gelopen naar Riego de Ambrós. Daar in de enige alberque ingecheckt die deze plaats rijk is. Ook rustig de tijd genomen, net zoals de anderen, om mijn dagboek bij te werken. Zo even op zoek naar een plaats om vanavond te kunnen eten.

Dag 25

Gisteravond om half 10 in slaap gevallen en in 1 keer door tot na zevenen. Het heeft vanacht zelfs nog enkele graden gevroren. Voor het eerst heeeel erg rustig aan gedaan; slow ontbijt en nog slowerderder... loop. Na een uurtje lopen heerlijk op het terras aan de weg in de volle zon gezeten. Dit wel een uur volgehouden. Uiteindelijk hebben we ons ertoe kunnen zetten om verder te gaan. Op een bepaald moment kwam ik een bar tegen genaamd "cowboy". Deze bar kende ik al van foto's van het internet. Hier even iets gegeten en de regenhoes over de rugzak gedaan. Maar de regen zette gelukkig niet door.  Vlak voor mn eindstation van vandaag, Rabanal del Camino op ruim 1160 meter hoogte, hoorden we het geluid van een kudde met schapen. Daar wat foto's van gemaakt. De herder wilde niet op de gevoelige plaat maar dat heb ik natuurlijk niet gehoord. Aangekomen in RdC de alberque gevonden maar deze was nog tot 2 uur gesloten dus werd het even wachten. Deze alberque is van het Benedictijner klooster dat er naast ligt en wordt door de Engelse organisatie van St. Jacobus van vrijwilligers voorzien die hier 2 weken verblijven. De overnachtingskosten zijn op basis van donatie. Na de dagelijkse, hier wel erg hete douche, voor de openhaard relaxed in mijn dagboek geschreven. Om 5 uur werd er thee met wat lekkers erbij geschonken en hebben we onder begeleiding van een guitaar samen wat liedjes gezongen. Was erg leuk. Vanavond afgesproken met 5 anderen Spaans te gaan eten in een restaurant. Ben benieuwd. Voor het eten eerst naar de "vespers" in het kerkje van de Benedictijnse monniken. Maar nu eerst een bar vinden voor een biertje....

Dag 24

Eindelijk vanmorgen een goed ontbijt met gebakken eieren en bacon..echt heerlijk na al die magere ontbijtjes. Eerst nog wat foto's gemaakt en toen op stap. En de zon scheen! Heel even op een doorgaande weg gelopen maar al snel ervan af; door een mooi eikenbos. Na zo'n 2 uur op een plateau verscheen er een stalletje,heel leuk,  die biologische dranken en wat fruit verkocht. Daar trof ik ook Allister, een Canadees, die ik maar steeds blijf tegenkomen. Heel leuk. Al snel kwam Astorga in het vizier. Maar ook begon het weer t regenen. Gelukkig duurde dat maar een half uurtje. In Astorga op een plein een heerlijke sandwich gegeten en na een uurtje weer verder. En anderhalf uur later aangekomen in alberque Las Aguedas in het plaatsje Murias de Rechivaldo. Weer een goede keus! Gedoucht, biertje gedronken en mijn dagboek bijgewerkt. Nog voor het eten terug naar Astorga met en taxi om het museum van Gaudi, de kathedraal en het chocoladeuseum bezocht. Was wel ok. Heerlijk gegeten in de alberque.

Dag 23

Lekker lang in bed gelegen omdat het ontbijt pas om half 8 geserveerd werd. Dus pas tegen negenen op stap. De zon scheen! Na een paar uur over een doorgaande weg gelopen te hebben kwam ik in Puerte de Orbigo. Er ligt daar een mooi gerestaureerde brug waar ik de nodige foto's van heb genomen. In het dorp wat geld gepind en nog een uur gelopen tot de bestemming van vandaag Villares de Orbigo. Richard had een alberque op het oog die goede reverenties op het internet had. Het bleek een meer dan goede keuze. Modern sanitair en een ruime slaapzaal met 6 stapelbedden. Daarna een bar in om te schrijven in mijn dagboek en mn blog bij te werken. Het was erg druk in de bar want de plaatselijke werklozen hadden er hun weekelijkse kaartmiddag. Als ik zag hoeveel mannen er meededen en zag hoe groot het dorp was dan was bijna misschien wel de helft werkloos. Over een paar uur eten en weer op tijd het mandje in. Morgenochtend hebben we als ontbijt gebakken eieren met bacon bestelt. Een goed vooruitzicht.

Dag 22

Vandaag begon met veel veel regen; zoveel nog niet gehad. Tegen kwart voor 9, na het ontbijt in een hotel, vertrokken. Eerst een lang stuk door de stad gelopen. Ondertussen maar regenen. Na 2 uur in La Virgen del Camino een klein uur bijgekomen met koffie en een broodje. Toen we van de grote weg en drukte afgingen werd het droog. Maar dat duurde niet zo lang. Totdat we arriveerden in alberque "jesus" heeft het geregend. Zelfs mn schoenen waren van binnen nat; via mijn sokken waren ze nat geworden. De alberque was ok; een heerlijke douche en een kamer voor maar 4 personen. In de bar mijn dagboek bijgewerkt en lekker gekletst. In de plaatselijke supermarcado het eea gekocht en daarna naar de alberque om te eten. Na het eten nog een afzakkertje genomen en om half 10 onder de wol gekropen. En nu maar hopen dat het morgen droog blijft.

Dag 21

Vandaag vertrokken van Mansillas de las Mulas naar Leon. De dame die het ontbijt zou verzorgen had zich verslapen dus maar bij een bar het ontbijt genuttigd. De  trip van vandaan was niet bijster interessant; veelal langs drukke wegen. In Leon aangekomen de alberque  van de Benedictijnse zusters opgezocht en ingeschreven. Er waren aparte vrouwen en heren slaapzalen. Nadat ik me had opgefrist lekker de stad in. Heerlijk geluncht en veel bekende pelgrims tegengekomen. Een gezellige boel dus. Toen om 5 uur de kathedraal openging deze met een bezoek vereerd. Wat een gebouw zeg; hoog-Gotisch. Waanzinnig gebrandschilderde ramen met prachtige voorstellingen. Ben zeker wel 2 uur binnen geweest. Daarna snel naar de alberque om me wat warmer aan te kleden want de temperatuur werd alras lager. We hadden voor de kathedraal afgesproken om dan samen ergens te gaan eten. Uiteindelijk dus wel met zn twintigen. Lekkere paella gehad. We moesten opschieten want om half 10 begon de pelgrimsmis waar de nonnen zouden zingen. Voordat de dienst begon werd er een kleine uitleg gegeven van de dienst. En de dienst was echt mooi ondanks dat ik er niks van verstond. Na de pelgrimszegen gingen we naar bed.

Dag 20

Toen ik vanmorgen wakker werd was het ijskoud buiten; de auto's waren bedekt met een laagje ijs. Als ontbijt hadden we een restje fruitsalade met yoghurt van gisteravond en een glas sinaasappelsap. Om kwart voor acht vertrokken en het was koud en mistig. We gingen over de spoorrails terug naar het pad waar we gisteren geëindigd waren. Dat pad ging over in de Calzada Romana; een pad dat door de Romeinen was aangelegd voor hun legers. Er waren weinig pelgrims op dat pad en dat maakte het eigenlijk een mooie wandeling. Later brak de zon door en werd het wat behagelijker. Op een verlaten perron, van een klein niet meer in gebruik stationnetje, geluncht. Veel plezier gehad samen met Merel en Richard. Later op de dag koffie gedronken in Reliegos in een soort rasta barretje. Aan de rand van het dorpje was in een paar rotsen een soort van hobbit huisjes gemaakt. Een was er bewoond en de rest werd gebruikt als wijnopslag. Om 2 uur aangekomen in Mansilla de las Mulas. Daar gelijk een alberque gevonden. Ziet er goed uit. Straks nog even een pinapparaat zien te vinden en tandpasta kopen. Vanavond eten met "de groep" in de alberque. Vandaag 23 km gelopen op m'n gemak.